Dag 7 - Fort William

Zaterdag 10 augustus 2024

Het ontbijt viel vandaag helaas tegen. De croissantjes en pancakes waren kurkdroog en het fruit niet vers. Dus na wat toast te hebben gegeten, besloten we gelijk maar dat we morgen niet in het hotel ontbijten.

We begonnen de dag met een rit naar Fort Augustus, een dorpje dat we hadden onderschat. Toen we aankwamen was het nog redelijk rustig en genoeg parkeerplaats.
Vanaf de parkeerplaats slenterden we naar het centrum van Fort Augustus, waar de beroemde sluizen liggen. We hadden het privilege om te zien hoe deze sluisdeuren werken en er twee schepen naar boven werden vervoerd. Stuk voor stuk worden de sluisdeuren geopend, dan loopt het water naar de volgende kamer. Het schip wordt van kamer naar kamer getrokken, totdat het boven is. Het is een bijzonder tafereel om te zien, de techniek is heel bijzonder. Het duurt best lang voor een schip boven is gebracht, maar zeker de moeite waard om te blijven kijken. Leuk bijkomend en opvallend feitje: eenden zijn gek op deze attractie. 

Nadat de boot boven is aangekomen, liepen we door naar het noordelijkste puntje van de haven van Fort Augustus. Er stond hier een stokoude vuurtoren, waarschijnlijk al een paar eeuwen oud en vervallen. We wilden graag koffiedrinken bij het zaakje ernaast, maar helaas ging dit pas ’s middags open. We liepen terug naar het centrum en kwamen langs een hele grote oude kerk. Op het naastgelegen veld gingen een groep mannen cricket spelen. John raakte aan de praat met één van deze mannen die ons graag vertelde over het spel. 

Terug naar de sluizen, waar we wel een klein tentje vonden om wat warms te drinken. Het was er stervensdruk en dus moesten we buiten onder de luifel zitten. Geen probleem, we zaten droog en de regen bleef maar vallen. 

Nadat onze warme drankjes op waren liepen we nog even langs een souvenirwinkeltje waar we uiteraard weer magneetjes voor de verzameling kochten. 

Terug naar de auto, die nog steeds op de parkeerplaats stond waar het inmiddels gekkenhuis was. 

Onze volgende stop: Bridge of Oich. 

Een paar minuten vanaf Fort Augustus lag op onze route Bridge of Oich. Een bijzondere brug, die al ruim een eeuw oud is. Een brug met een knap staaltje architectuur. De brug hangt aan ijzeren buizen, die flexibel aan de ophanging bevestigd is, waardoor de brug meedanst in de wind. Opvallend was dat er maar maximaal 50 mensen op de brug mogen staan in verband met het gewicht. Gaf niet echt heel veel vertrouwen, maar gelukkig was het niet druk.

Na te hebben genoten van het uitzicht reden we door naar Invergarry Castle. Het regende nog flink maar dat mocht de pret niet drukken. Het was er gelukkig rustig, dus we hadden rustig tijd om het gebied te verkennen. De ruïne op zich is al prachtig om te zien, maar dat is de omgeving ook. Toen we eenmaal van het heuveltje naar beneden af waren gelopen, kwamen we bij een steiger. Vanaf de steiger was een prachtig uitzicht over het berggebied.
We maakten nog een korte wandeling door het dichtbegroeide bos en een korte pauze voor wat lekkers. Toen het wat droger begon te worden liepen we terug naar de auto en maakten we ons klaar voor ons volgende avontuur: met de gondel naar 650 meter hoogte.

Na een half uur kwamen we aan bij het gondelcentrum. Het regende pijpenstelen, maar we verzamelenden toch moed om naar boven te gaan. Maar helaas - de gondel was gesloten door te harde wind en veel regen. Ze adviseerden ons om morgen terug te komen omdat de weervoorspelling er dan een stuk beter uit zien, en inderdaad: morgen voorspellen ze weinig wind en zon.

Daarom reden we terug naar het hotel om even uit te rusten. Nadat we weer op adem waren gekomen, pakten we onze spullen in en wandelden we langs het fort van Fort William, en langs het meer. Daar kun je wanneer het eb is, gewoon op het stuk staan waar normaal het water stroomt. Zo’n bijzonder punt om te staan!

We hadden inmiddels allebei dorst en toch wel trek gekregen en dus wandelden we richting de bar die we op Google hadden gevonden, de Black Isle Bar. Een supermooie bar in een oude gerenoveerde kerk. Geen typische oude pub, maar een gezellig moderne, misschien ietwat alternatieve plek maar we hebben er een heerlijke pizza gegeten en een hele gezellige avond samen gehad. 

Nu zijn we weer terug in de hotelkamer en gaan de planning voor morgen doornemen, die ook vandaag weer anders loopt. 

Heel erg veel zin in morgen, dan vertrekken we naar ons laatste logeeradres! Maar eerst naar 650 yrd hoog de berg op met de gondel en van de waanzinnige uitzicht genieten.